woensdag 16 februari 2011

Mixed Feelings

It’s over, my time in Leeds. I’m already a few weeks back in the Netherlands. During my stay I blogged about my experiences in Leeds. You were a big part of that and therefore I wrote about you quite a lot. Sometimes wondering about you, sometimes laughing at you, sometimes showing how cool you were (OK, that last thing didn’t happen a lot). That’s why I thought it would be kind to write a blog in English, especially for you, to finish this blog with. Yes, also for you Grant. But, I’ll do it in a slightly different way: I’ve made a 46:59-minutes mix with songs I liked and/or I associate with you. Every song is one person, easy as that.

Just press play and there you go.

PS The songs are putted in totally different order, just to fit them in the mix. So don’t feel special if I start the mix with you! ;-) And please bear in mind that I’m not Grandmaster Nathan, obviously. Therefore the songs aren’t mixed that smooth sometimes.

Mixed Feelings by JannesWillems


Twin Shadow - Tyrant Destroyed
The only person I could start with is of course Lisa, my co-Dutchie in Leeds. Not only because she’s Dutch, but we also had the same flight to Leeds – how coincidently. Logically, she was the first person I learnt to know and we were still hanging around together at the end, which I  didn’t do with everybody, so that’s a good sign I guess. Although Holly had a reputation, Lisa was assumedly ‘second’s best’. You didn’t really see it happening, but she scored almost every night she went out. But besides that, it was nice to have a cool Dutchie around, with who you also could speak Dutch if you wanted to. Hopefully I’ll see you again. I guess, as the Netherlands are not that big. (By the way, 'your' song was first a song from Chilly Gonzales, but I wasn't able to upload that one, so that's why I choose this one.)

Mary Morris
Prince – Housequake
Mary Morris, hidden in Headingley, the international student accommodation. Almost everyone came on his own there, so in the beginning nobody knew anybody. But things changed rapidly, thanks to flat parties, Christmas dinners, playing Risk and other events. Most of the time with alcohol. Oh yes, what would we be without? Most of the times it was really fun, although it often needed some time to start up. But, there was always somebody to hang around with.
I couldn’t cover everyone in this mix, so thanks to Sarah, Sam and the rest of the Mary Morris staff. Jerry, Lucky and Élodie: it was nice to live with you! Also shouts to Bianca (I really liked that night out at a Nation of Shopkeepers, although my jacket was stolen...), Manish (troublemaker! ;-)) Miriam, Daniela, Charlie, Chris, JC, Gaetan, Bertrand, Marketa, Sean, Marius, Alexandra, Jazz, Martin, Jacky, Rosie and to all the rest I have forgotten...

Public Enemy – Party For Your Right To Fight

Tiga – Luxury
‘This is my reality, but for you it’s just called luxury’, sings Tiga in this song. Sometimes this period felt a bit like that. University was clearly second (however there were some days that studying had priority), as there were nights out, (weekend) trips to tons of cities and national parks in the North of the UK and other social ‘events’. Because of that, I would say it was totally different in a way from my life in the Netherlands.

Malcolm McLaren – Buffalo Gals

Ratatat – Neckbrace
Hanging around with Grant was always fun, however he had an American accent. Although many people saw him as a guy who always has a drink with him (why actually?), for me Grant was more than that. And he never has a bad drunk, or almost never at least, compared to others... Many mornings I woke up with a text of him waiting for me which he had sent the night before. Personal favourite? ‘If this apple juice could talk, it would speak Latin, Greek, German, Cantonese and be a professor of the language of love.’ Talking about professors, have you already subscribed to the Word of the Day? Just text ‘Word of the Day’ to +44(0)7869722693 and you’re English is improved before you know. If you’ll come to the Netherlands, I’ll give you some real apple juice. Do you take your autobiography with you?

Robyn – Don’t Fucking Tell Me What To Do (Acapella)

Breakbot – Baby, I’m Yours (Aeroplane Remix)

Leeds Met Hiking Club
Apiento & Co – She Walks (Pete Herbert Remix)
In the beginning, I just joined this club because they organised cheap weekends to destinations I wanted to visit. It didn’t disappoint me. Beautiful views from Mount Snowdon in Snowdonia (though it was a little bit foggy) and Coniston’s Old Man in The Lake District. And the weather wasn’t even as bad as I expected. But besides that, the people were cool too – Grant kept saying that they’re gay, but they’re not. Thanks to the committee (especially Andy), really had fun with you. And sorry to Stephen, because I kept you awake in Snowdonia.
I found this great song (good for disco moves!) when dj The Magician played this at a party organised by Diesel, with also Riton and Uffie on the bill. One of the best nights I’ve had in Leeds.

Kyra (Kiki)
I-Robots ft. Spacer Woman – Frau (Acapella)
One of the few international students that will stay in Leeds for three years. To me, that seems to be a big challenge. However, Kyra enjoyed herself already (or at least it seems so!), with cheerleading, sporting, hanging around with Cera and others (Grant, vielleicht?) and much more. Probably because Kyra was international too, she was one of the only ones who was really open at our faculty and I really liked that. Lisa, Grant, Kyra and I’ve been to Liverpool (one of the nicest cities in the North I think) together, which was a great weekend. That was not the only place we’ve been too. When I was looking back pictures, I saw that you were also in York. Already forgotten that!

Het Goede Doel – België
If you’re ever get fraped (Facebook-raped), it’s probably because of Jérémy from Bruxelles. Miriam can tell more about that if you want. A big sport fan and – I didn’t expect that – a diehard Metallica fan. It was fun watching matches together at The Box and visiting places like York and Manchester, with your dry humour. And that without a government. At the end you surprised me (and I think also a lot of others) with your relationship with one of the Italian girls. (Have fun together!)
This song is by the way in Dutch. For you non-Dutchies, the chorus is something like ‘Is there any life on Pluto, can you dance on the moon, is there a place where I can go to between the stars? Belgium, Belgium, Belgium, Belgium!’

Duck Sauce – Barbra Streisand
OK, this song was maybe a little guilty pleasure of me. But I guessed my neighbour Nick likes it too, or at least I hoped he does. Otherwise, time in his room would be quite hard. This picture is taken on one of the first nights and showed a quite different Nick than I was ‘used to’. This was the Nick who was showing his dance moves diligently and went to Lady Gaga in Dublin. The other side was Nick with a pair of trousers, which was obviously too short, sleeping and skyping in his room during the day (and night!). I’ve forgotten to mention all your travelling, I think Nick defeated everyone with that. And that was not only because he was the guy with family everywhere in the UK. I mean, almost everywhere in Europe, Israel now... Have fun (although you’re almost finished if I’m right)! And thanks again for the Justin Bieber calendar, I gave it a prominent spot in my room in Groningen.

MEN – Of Our Backs
One of the concerts I went to in Leeds was with this trio from New York. The lead singer is JD Le Tigre, a famous hardcore feminist. Yes, she does have a moustache and yes, their music is really good as you can hear. A bit of a weird gig though, because, according to Grant, the crowd was mainly woman, fat and lesbian.

De Jeugd Van Tegenwoordig – Get Spanish
Denisa told me when Clara left quite a funny story, which changed my perspective on her totally (in a positive way!). OK, maybe totally is too drastic, but what I mean is that I wasn’t really sure what Clara was thinking about me before, so it made more sense now in a way. Clara is especially good in drinking I guess, if you saw all the wine bottles coming out of her room. Thanks to nights with Maria or the other Spanish people! One of the results of being tipsy was knocking on someone’s door... ;-)
The song is from one of my favourite Dutch artists; De Jeugd van Tegenwoordig (translated literally ‘The Today’s Youth’), who’re trying to rap in Spanish.

Leeds Met
Fort Knox Five – Learning It The Hard Way (Kraak & Smaak Remix)
Then my university, Leeds Met. Kind of a big shift from my home university. More interaction, more informal contacts and mainly essays instead of exams. I really liked the shift, it’s nice to see how other universities are working. Contacts with my classmates were sometimes a bit hard, because I followed courses in 2nd and 3rd year and I was the only international student. However, it was fun to work on some projects and to hear some real English accents. Group discussions were hard to follow sometimes as a result.

OutKast – Where Are My Panties? (Acapella)
Partyanimal number one was without a doubt Holly, and that with a 9-to-5-job! Respect, because you’ve to be very disciplined to last this – Mama J can’t. Hungover or not, she kept going to her work or to the gym. And she doesn’t go out for nothing. Do we call this a chick on a mission? When you enter a club with her, within a second she was gone and flirting with anything not nailed down. No, kidding. It wasn’t as worse as I suggest. Ibiza and Miami, you better prepare.

Gorillaz – Feel Good Inc.
Together with Holly responsible for the English part in Lawnswood, our flat. And a real Englishmen you were: making Yorkshire pudding or English breakfast. Actually, cooking isn’t so English as expected, because English people are always eating ready-to-go food. Anyway. Adam’s humour was definitely English, which I much appreciated. Hopefully that isn’t gone, during your quest to find a job.

Julien Clerc – Quand Je Joue
Hoe gaat het met u? Always nice to hear some Dutch, even more if it’s from a Walloon (or better: a Bruxellois). Good (futsal) footballer and a big Barça fan. Always on the phone, walking through Mary Morris. But also talking a lot with Gabriella in her room. Gabriella? I mean Gabush of course. Salah gave many people nicknames, which are still used by a lot of people.

Hot Chip – Shake A Fist

Umberto Tozzi – Gloria
Gabriella definitively gave our flat some cheerfulness, with her singing and dancing all around the flat, especially in the shower. But she was also nice to have a conversation with; I think she has heard a lot of secrets (and with that I mean not just from me). Gabriela was also quite good in imitating others (‘rude!’, ‘that’s awkward’ and ‘best night ever!’ to name a few examples. No prices for guessing who these people are.). Furthermore, she and the other Italian girls were really proud of your Italian roots. Basil, tomatoes and mozzarella: the holy trinity for inhabitants of Naples, we know now. Much better than all the English crap you could buy in the supermarkets for sure. It was quite hard to find a good Italian song for this mix, hopefully you like it.

Blondie – Denis
I know, Denis is not the same as Denisa, but I didn’t want to put ‘Dragostea din Tei’ in the mix, as that was the only song I know from Romania and I don’t like that one. Imagine Guy singing this to you, when he comes to visit you in Romania. I already saw on Facebook that he was making jokes about Romania and maybe I was also making too much jokes about that. Maybe that’s why you thought I didn’t like you? Which is obviously not true, otherwise I wouldn’t go together to places like Manchester. Which was a bit of a deception as I expected way more of that city, but that’s another story.

2manydj’s – DJ

Empire Of The Sun – Walking On A Dream
Somebody once said to me that Emma would be way more fun if she didn’t had a boyfriend. I disagree, because parties showed me something else, for instance in that horrible place called Evolution and that night out with my Dutch friends. Also a really nice person to hang around with. I could always knock on your door if I was bored and have a chat. And there were quite a lot I guess, as I knocked quite often (also on Ayla’s door; see below). Sometimes Emma could started giggling all of a sudden and she couldn’t be stopped. For example, because of hovering (yes, ladies and gentlemen, in Australian they call that vacuuming). Hovering will never be the same.

Kurupt – It’s Over (2manydj’s edit)

Joni Mitchell – California
Ayla became famous in our flat as a bit naïve. To name just one example, position 96, uh? But I really liked that. You were really yourself and didn’t really care what other people were thinking about you – or maybe you were, but it didn’t seem so at least. Also, just as with Emma, when I was bored, Ayla was always willing to talk. Of course if she wasn’t skyping with her boyfriend. One negative point: why did you throw the poster in my covert away? When I was making this mix, your song was one of the first in it, as this song fits you perfectly, in my opinion.

Blur – Magic America
Guy, the guy how’s good in imitating others and always chilling out. Always up to drink a couple of beers. Almost since the beginning having a relation with Denisa. Still together, which is remarkable. (In a positive way, before you both start commenting on that!) Good place he had to hang out, with his big computer screen, Mario Kart, pool, darts and not to forget the stroboscope. In this song, I especially like the sentence ‘With all the magic people’. You wish, fucking Americans. JK. Hope to see you in Amsterdam soon!

Flying Lotus – German Haircut
Although Justus was gone already quite early, he had to be in this mix, as we pulled together quite a lot quite often, along with Lisa, especially in the beginning. He was the only non-Dutch reader who read this blog too, respect for that. (OK, Grant was an exception with always copying my blog into Google Translate, respect for that too.) This song had to be yours, because I can remember you were looking for a new haircut. I’ll probably see you too again, vielleicht in Deutschland or in the Netherlands!

Beach House – Take Care
It’s maybe a bit rude or selfish to end with myself, but after ‘discussing’ you all, I won’t spare myself. Jannes was a bit weird, with his own dance moves, strange jokes and filthiness. Although, he was a good guy to hang out with. But when he drank too much, he couldn’t behave himself. As a result, girls were throwing up. Which gave him a bit of credibility, as he didn’t throw up himself. Jannes ruined a lot of pictures, as he wasn’t a big fan of people who were taking pictures of anything anytime. This song is probably the song he played the most in Leeds, although nobody would expect this as he’s always listing to noisy dance music, according to others. Which isn’t true.

Leeds, I salute you. It was definitively a pleasure!
Take care & hopefully till another time, wherever!

dinsdag 8 februari 2011

Aan alles komt een einde

Nadat ik afgelopen zondag Boer zoekt vrouw heb gezien, kan met recht weer zeggen terug in Nederland te zijn. Dat betekende dus geen mooie groene heuvels met stenen muurtjes, maar weer rechte stroken Hollands platteland. Het is erg fijn weer thuis te zijn, vrienden en familie weer te zien en gewoon weer lekker Nederlands te kunnen praten.
Voordat ik vertrok had ik nog een gesprek met de opleidingsdirecteur. Hij was erg tevreden en voor zover de cijfers al bekend zijn, heb ik goede cijfers behaald. Daar ben ik dus erg blij mee. Helemaal ook omdat er geen aanmerkingen op mijn Engels waren. Bij wat essays die ik al terug heb stonden gelukkig niet allemaal spellingsverbeteringen of aangepaste zinnen.
Na nog wat formulieren te moeten afhandelen, was ik klaar voor mijn laatste week in het Verenigd Koninkrijk. Die heb ik doorgebracht in een groot deel van het noorden. Mijn reis begon in Scarborough, een kustplaatsje ter hoogte van Leeds. De kust was hier een stuk ruiger dan in Nederland, met veel kliffen. Het weer was alleen niet heel mooi en Scarborough heb je na een paar uur wel gezien, dus achteraf had ik misschien wat korter daar kunnen blijven. Dit was tevens de enige plek waar ik niet in een hostel zat, maar in een Bed & Breakfast. De reis begon dus in een eenpersoonskamertje met TV en een eigenaar die de volgende ochtend een full English breakfast voor me maakte.
Vanuit Scarborough ging de reis door naar Newcastle. Op weg daar naartoe zat ik in een bus (vergelijkbaar met de bus van Nijmegen naar Millingen, maar dan twee keer zo lang), waar halverwege opeens een groep oudere mannen instapten. Aardig aangeschoten, zo te zien (het was natuurlijk al 17.00) en eentje had zelfs een biertje uit de pub de bus binnengesmokkeld. Tot Middlesbrough bleven ze liedjes zingen, van The Beatles tot ‘the wheels of the bus go round and round’ (vrij vertaald: ‘hé buschauffeur, de hele bus moet plassen’). Ze nodigden me nog uit om mee een biertje te drinken in Middlesbrough, maar daar moest ik ze helaas/gelukkig achterlaten, want ik moest nog met de trein naar Newcastle.
Newcastle was heel tof. Net als Leeds een echte studentenstad. Dwars door Newcastle stroomt een grote rivier, de Tyne, waar veel mooie bruggen overheen zijn gebouwd. Riverside, motherfucker! Inmiddels begrijp ik waarom Justin Beaumont, een docent van mij die oorspronkelijk uit Newcastle komt en altijd in de kroeg te vinden in Groningen, zo’n uitgaansbeest is. Hij zou Paul Ike eens mee moeten nemen, want die bruggen zijn in beginsel een kolfje naar zijn hand. Samen met een Australiër ben ik daar nog uitgeweest. In een pub waar wat conservatorium studenten zaten te musiceren, raakten we aan de praat met een meisje – denk type Adele – die uit een theepot bier zat te drinken; hoe charmant. Verder was Newcastle wel een toffe stad, misschien nog wel leuker dan Leeds om te studeren. Jammer dat ik er maar voor een nachtje was.
De reis vervolgde in Glasgow, de grootste stad van Schotland. Een echte havenstad, die nog steeds veel schepen maakt voor legers. Veel industrie dus, wat ervoor gezorgd heeft dat het een relatief arme stad is, helemaal als je het vergelijkt met middle class Edinburgh. Maar ook deze stad was weer een geweldige studentenstad. Een mooie universiteit met daaromheen een hele toffe studentenbuurt, West End. Hier zijn veel pubs, bars en leuke winkeltjes te vinden. Ook staat hier het meest bezochte museum van Schotland, the Kelvingrove Museum & Art Gallery. Hier is aan de ene kant zo ongeveer elk beest opgezet te vinden en aan de andere kant hangen meesterwerken van o.a. Rembrandt en Dalí. In het centrum was nog the Gallery of Modern Art (GoMA) te vinden, met een leuke tentoonstelling met grappige kunst. Google eens op David Shrigley, een erg grappige cartoonist/kunstenaar.
Inverness was mijn laatste stop en dat is echt noordelijk (bewijs hier). Midden in de Schotse highlands is dit de grootste stad en daardoor een main transport hub. Vanuit hier heb ik wandelingen gemaakt naar Loch Ness (dat meer is lang!) en in de Cairngorms, een nationaal park met de meeste bergen in het Verenigd Koninkrijk. In de winter is het een grote skipiste en een van de bergen beklimmen werd sterk afgeraden, alleen met professionele gear konden deze bergen nu beklommen worden. Ik ben er dus ‘maar’ omheen gelopen, wat ook mooie plaatjes gaf. Enig nadeel in deze afgelegen gebieden is dat er maar een paar bussen per dag naar deze plaatsjes gaan, dus goed plannen is essentieel; zo niet, dan moet je anderhalf uur wachten op de volgende bus op een plek waar verder niks te doen is. Erg chill, zo merkte ik.
Het hostel in Inverness was heel erg leuk en gezellig, met een soort huiskamer en een staf die je wél wilt hebben. Dat was in Glasgow wel anders, waar ik in een soort Oostblokflat zat. Vroeg je daar aan de staf of ze nog een leuke plek wisten om uit te gaan, was het antwoord een simpel ‘nee’.
Goed. Na een lange terugreis (Inverness – Leeds kostte me zo’n 10 uur, plus een dag later nog een uur vliegen naar Weeze), ben ik nu dus terug in Nederland. Daarmee eindigt dit blog. Hoewel het niet aan de reacties was af te zien, hebben meer mensen dan ik dacht dit blog gelezen. Bedankt voor alle reacties, via hier, de mail, Facebook, Skype of andere kanalen! Allerlei statistieken werden van jullie bijgehouden. Tot nu toe hebben maar liefst een kleine 1700 mensen deze pagina bezocht, veel meer dan ik verwachtte. Andere statistieken: ik weet nu dat 29% van jullie via Mozilla Firefox deze pagina bezoekt. Jullie kwamen vooral via Facebook, Hotmail en Google op deze website. Via Google werd gezocht op ‘Jannes in Leeds’ (16x), ‘Leeds Groningen’ (2x) en ‘huisvrouwen op avontuur’ (1x) (huh?) om op deze pagina te komen. Er waren bezoekers uit de VS, België, Duitsland, Indonesië, Noorwegen, Spanje en natuurlijk Nederland. Dit soort statistieken vraagt natuurlijk nog om een grondige analyse. Wie was diegene die zocht op ‘huisvrouwen op avontuur’? Welke Noor is op mijn pagina gekomen en waarom?
Wie weet een volgende keer. Dit was het dan. Bedankt voor het lezen en tot snel hoop ik, in real life!

PS Op het eind heb ik nog maar weinig foto’s geplaatst, maar op mijn Facebook is wel een mooi overzicht te vinden.

Op de terugweg heb ik er persoonlijk voor gezorgd dat mijn Ryanair vlucht winst heeft gemaakt. Aangezien mijn bagage maar liefst 2 kilo te zwaar was, kostte me dat €50 extra. Dat het vliegtuig niet eens half vol was, maakte natuurlijk niet uit. Betalen moest ik.

maandag 24 januari 2011

Even resumeren, zou Toine van Peperstraten hebben gezegd

Vier maanden in Leeds. Voorbij. This is it, om met Michael Jackson te spreken. Vandaag moet ik mijn kamer uit en begin ik met mijn reis van dik een week (zie mijn vorige blog). 2 februari ben ik terug in Nederland, de eerste paar dagen ben ik in Nijmegen te vinden.
Daarom alvast een kleine recap. In de vorm van wat lijstjes een kort overzicht van mijn tijd in Engeland. Wijzigingen voorbehouden natuurlijk.

Top 5 bezochte plekken (so far)
  1. Liverpool
  2. The Lake District
  3. Edinburgh
  4. Snowdonia
  5. Leeds
 Top 5 Heerlijk Engels (1)
  1. In de rij staan bij de bushalte. Niets is mooier dan een hele groep mensen keurig in de rij te staan wachten voor de bus. Toen er eens geen rij was, vroeg een oud dametje bezorgd aan mij: ‘Is this the end or the front of the que?’
  2. De grote en goede muziekcultuur. Arctic Monkeys, the xx, Franz Ferdinand, Florence & The Machine, iedereen kent ze hier en ze komen dan ook gewoon voorbij met uitgaan. Dat zul je niet snel zien in de Negende Cirkel (Groningen) of de Stretto (Nijmegen).
  3. Voetbal kijken in de pub.
  4. Caissières die wachten tot iemand al zijn spullen heeft ingepakt bij de supermarkt en dan pas verder gaan met de volgende klant.
  5. Zondagskrant the Observer.
 Top 3 Heerlijk Engels (2)  – Bad Habits
  1. Kant-en-klaarmaaltijden. Geen land geeft zoveel geld uit aan magnetronvoedsel dan Engeland.
  2. Zo goed als niets dragen tijdens uitgaan (dit betreft de vrouwen), ook in de koude wintermaanden.
  3. Bench drinking. Vrij vertaald: comazuipen.
 Top 5 favoriete clubs/bars in Leeds
  1. Milo
  2. Wire
  3. A Nation of Shopkeepers
  4. Mint
  5. Jake’s
 Top 3 meest beluisterde albums
  1. Beach House – Teen Dream
  2. Broken Bells – Broken Bells
  3. Janelle Monáe The ArchAndroid
Top 5 favoriete SMS’jes van Grant
  1. This apple juice once cured an eight-year-olds dyer disease by just saying I love you.
  2. It is exponentially more difficult to get taxi drivers to laugh.
  3. If this apple juice could talk, it would speak Latin, Greek, German, Cantonese and be a professor of the language of love.
  4. The English word of the day is parochial: very limited or narrow in scope. Sentence: Lisa’s parochial view on using drugs like LSD and crack made her life filled with dirty ways to make money like prostitution and selling her eggs. Stay tuned for tomorrows English word of the day with Professor Sarvis.
  5. Who loves Mary Morris fights? I do and me and Jannes are fighting tonight and will there be windows broken yes. (Alleen voor insiders te begrijpen; Manish heeft een keer Guys raam gebroken.)
Top 3 Jezus, wat een accent!
  1. Sarah Hartshorn (accommodation manager Mary Morris)
  2. Ben (klasgenoot)
  3. Supermarktcaissières
Top 6 party’s
  1. Christmas party. Een hele andere kerst dan normaal, maar het was erg grappig. Het diner was goed gelukt, maar verder had het weinig met kerst te doen.
  2. Uitgaan met Niek & Adriaan (Nick & Adrian).
  3. Secret Santa. Mooie cadeaus (och wat ben ik blij met mijn Justin Bieber kalender) en het laatste moment dat we als flat ‘samen’ waren.
  4. Diesel presents Uffie, Riton & The Magician @ A Nation of Shopkeepers.
  5. Flatdinner. De eerste keer dat mijn hele flat bij elkaar was. Alcohol zorgt ervoor dat je elkaar meteen goed leert kennen.
  6. Brodinski, Simian Mobile Disco, Tensnake & Jamie xx @ VOX Warehouse.
Tot slot: binnenkort (hopelijk) in Nederland!
  1. Episodes, een nieuwe BBC comedyserie met Matt LeBlanc (van Friends inderdaad) in een van de hoofdrollen. Erg grappig én pas twee weken geleden gestart, dus je bent zo bij.
  2. Dubstep. Ook al bekend in Nederland natuurlijk, maar dit muziekgenre is al bijna mainstream hier, vanwege de successen van o.a. Magnetic Man en Katy B.
  3. Come Fly With Me, de opvolger van Little Britain. Het is even wennen, maar de nieuwe  typetjes zijn erg leuk. Vooral het getrouwde pilotenstel Simon en Jackie Trent.
  4. The King’s Speech. Deze Britse film, met Colin Firth in de hoofdrol, is een groot succes over de stotterende Britse koning in de jaren ‘30. 17 februari pas in Nederland. Oscarfavoriet.
Nog een mooie foto, genomen in The Lake District.

woensdag 19 januari 2011

Op pad

Het is officieel: dit is mijn laatste week in Leeds. Nadat ik gisteren een belangrijke groepspresentatie gedaan heb en vorige week een essay ingeleverd heb, ben ik nu bijna klaar hier. Volgende week maandag moet nog het totale groepswerk ingeleverd worden voor een vak. Dat is ook de dag dat ik uit mijn kamer moet in Mary Morris. Het gaat opeens heel snel.
Dit weekend kwam mijn zusje nog over – net op tijd voor een weekendje Leeds dus. Leeds promoot zichzelf als winkel- en uitgaansstad, dus daar hebben we ons maar vol op gestort. Vrijdag was een mooie avond in Wire, met old-school hiphop en funk. Daarnaast zit mijn favoriete bar van Leeds, Milo. Hier worden altijd oude platen op vinyl gedraaid, heel chill. Op de zaterdag kwamen we er ook nog even langs en volgens mij draaien ze dit nummer elke avond, ik hoor ‘m altijd daar. Tune!
Zaterdag waren Grant en Holly ook mee op pad. Holly weet altijd twee pond af te praten van de ritprijs in de taxi, vanwege opmerkingen als ‘you’re my favourite taxi driver’ en ‘why are you not going out? There a lot of nice milfs there!’. Op de terugweg gierden we door Leeds, terwijl Holly de volumeknop van de taxi nog meer opendraaide. Met vol volume kwamen we aan bij Mary Morris, waar Holly nog even een mooie binnenkomst maakte. Rennend, of eigenlijk beter half dansend, op haar blote voeten
Voordat ik terug kom, ga ik nog een ruime week reizen. Ik wilde eerst een lange wandeltocht gaan maken, globaal van Glasgow tot Fort William, in het midden van Schotland, eventueel met mijn vader. Het is echter nog steeds winter, dus er is een grote kans op regen en kou en wordt het vroeg donker. Verder zijn veel hostels of bunchhouses gesloten, omdat het geen seizoen is. Tel daarbij op dat je jezelf enigszins moet voorbereiden, qua uitrusting bijvoorbeeld, waardoor het te lastig gaat worden. Ook een later plan om een deel van Hadrian’s Wall te bezoeken, een lange Romeinse muur ter hoogte van de Schotse grens om de Romeinen tegen de Schotten te beschermen, sneuvelde omdat het niet het seizoen was. Daarom een nieuw plan, en wel dit:
Maandag de 24ste, die dag dat ik uit Marry Morris moet, vertrek ik naar Scarborough, een plek aan de Engelse kust. Dit stadje was vroeger een grote badplaats waar je als Engels gezin vakantie ging vieren. Tegenwoordig geldt dit natuurlijk steeds minder; ik noem een Ryanair. Toch schijnt het een mooi stadje te zijn, met mooie stranden (zwembroek mee!), een kasteel en volgens mij ook een pier.
Op dinsdag ga ik door naar Newcastle, ik denk de grootste stad in het noorden van Engeland. Deze stad is erg populair als uitgaansstad, maar ik blijf helaas maar een nachtje. Vervolgens is het op naar Glasgow, waar ik een kleine drie dagen ben. Terwijl Edinburgh als ‘Europees’ wordt omschreven, schijnt Glasgow nog ‘echt Schots’ te zijn, inclusief accent en kilt. We zullen zien. Mijn eindpunt is Inverness, een stadje aan de rand van de Schotse Highlands en dé uitvalsbasis van de regio; hier waren de hostels gelukkig gewoon open. Loch Ness ligt hier vlakbij, dus dat verklaart natuurlijk ook wel het een en ander.
Ik blijf tot dinsdagochtend in Inverness en reis dan terug naar Leeds. Een lange weg terug is zachtjes uitgedrukt: eerst moet ik zeven uur met de bus naar Preston en vervolgens nog dik twee uur met de trein van Preston naar Leeds. In Leeds blijf ik nog een nachtje slapen, in het vertrouwde Mary Morris, en dan is het woensdag 2 februari op naar Nederland. Via Weeze (Düsseldorf), dat wel. Hopelijk krijg ik al mijn bagage mee!
Noteer dus alvast in je agenda, woensdag 2 februari ben ik weer in Nederland! En daar heb ik eigenlijk best veel zin in.

Voor het Schotse parlement in Edinburgh staat deze kleine fietsenstalling. Als je er goed voor staat, zie je, inderdaad, een fiets. Jammer dat ze nauwelijks gebruikt werden.

zondag 9 januari 2011

Ontnuchteren in Edinburgh

Hier in Engeland hebben alle universiteiten geen twee, maar drie weken kerstvakantie. Deze week had ik daarom nog vrij en ben ik – met veel moeite – naar Edinburgh geweest, de hoofdstad van Schotland.
Het klagen over de NS kreeg in het Verenigd Koninkrijk een nieuwe dimensie. Hier zijn de spoormaatschappijen geprivatiseerd en dat betekent dat er allemaal verschillende treinen door het land rijden, elk met eigen kaartjes en systemen. Ook geldt hier het principe dat hoe eerder je boekt, hoe goedkoper je kaartje is. Net als met het vliegtuig dus. Als je er vroeg bij bent, kan je voor ongeveer €40 naar Edinburgh en weer terug (ongeveer 3 uur). Ben je er laat bij en reis je in de spits, dan betaal je de hoofdprijs, zo’n €100. Ik had mijn kaartjes drie weken geleden ongeveer geboekt, met mijn vaders creditcard. Daar zat alleen een probleem: ik kon mijn kaartjes op het station niet ophalen, omdat ik de creditcard nodig had waar ik mee betaald had. De hele situatie heb ik meerdere malen uitgelegd op het station en aan de telefoon, maar helaas pindakaas: ik had die creditcard echt nodig. Mijn vader heeft toen nog gebeld en ontzettend veel moeite gedaan (thanks a lot!!), weer zonder resultaat. Eind van het liedje was dat ik de kaartjes opnieuw moest kopen, oftewel €60 voor niks uitgegeven.
Maar goed. Maandagochtend zat ik dan toch in de trein op weg naar Edinburgh. Omdat de meeste anderen hier in Mary Morris al geweest waren, ging ik in mijn eentje en dat was ook weer een nieuw avontuur op zich. Om 11.00 stond ik al in hartje Edinburgh, ingecheckt in het hostel en wel. Het was erg rustig overal in de stad, waarschijnlijk omdat iedereen nog aan het bijkomen was van Hogmany, een groot festival dat gevierd wordt met oud & nieuw.
Edinburgh’s centrum bestaat uit twee delen: de Middeleeuwse Old Town en een later aangelegde New Town. In de Old Town ligt Edinburgh’s bekendste attractie: Edinburgh Castle. Van hieruit loopt een straat, de Royal Mile, naar het paleis van de koning aan de andere kant van de Old Town. Daar is sinds 1999 ook het Schotse parlement te vinden, want Schotland heeft sinds dat jaar een eigen regering (in tegenstelling tot Wales en Noord-Ierland, die vallen onder de Engelse regering). De Schotten zijn nu eigen baas, want ze zijn (eigenlijk net als de Welshmen) een trots volkje. Het oorlogsmuseum in het kasteel liet zien hoe belangrijk oorlogen voor de Schotse identiteit zijn geweest.
De Old Town is nog echt Middeleeuws, vol met smalle straatjes, mooie gebouwen en veel doorkijkjes en afsnijdroutes. Omdat dit gedeelte zo volgebouwd is, verspreidden ziektes, zoals de pest, zich bijvoorbeeld snel. Ook heb je een paar bruggen naar het noorden, waarvan je slechts twee van de 19 bogen kan zien, omdat de omgeving eromheen helemaal volgebouwd is. Later is er aan de noordkant de New Town bijgebouwd, die totaal anders is, in Georgian stijl. Dit gedeelte is oorspronkelijk ontworpen door een 22-jarige, die koos voor rechte en brede straten. Terwijl er in de Old Town elk patroon ontbreekt, is de New Town heel logisch en overzichtelijk.
Tussen de twee Towns ligt tegenwoordig een groot park, met daarin het treinstation. Vroeger was dit een kunstmatig aangelegd meer om de Old Town te beschermen. Omdat Princess Street, de hoofdstraat in de New Town, niet bebouwd is aan de zuidkant, kan je dit park goed zien en heb je een prachtig uitzicht op Edinburgh Castle.
In het oosten heb je verder nog twee heuvels, waarvan Holyrood Park de spectaculairste is. Holyrood Park was vroeger een vulkaan en is nu een ruig stukje natuur midden in de stad. (De heuvel waar Edinburgh Castle op gebouwd is, was oorspronkelijk ook een vulkaan.) Op het hoogste punt, Arthur’s Seat, heb je een mooi uitzicht over de hele regio. Aan de ene kant zie je de zee en de haven (Edinburgh ligt aan zee), aan de andere kant zie je sneeuwbedekte bergtoppen.
Ik heb verder nog een paar toffe musea bezocht: in noordwesten ligt National Gallery of Modern Art en Dean’s Gallery, twee musea met moderne kunst. In Dean’s Gallery was een grote overzichtstentoonstelling te vinden over surrealisme en dada, dus veel Dalí, Miro en anderen. Erg mooi en grappig. In een ander museum, the National Gallery of Scotland, hingen veel Nederlandse meesters, zoals Vermeer. Persoonlijk hoogtepuntje was een schilderij met daarop het Valkhof en de Waal bij Nijmegen.
Dan nog de cd-winkels in Edinburgh: Fopp en Avalanche waren heel erg chill. Veel cd’s voor £3 en £5, dat zijn nog eens prijzen. Met mijn tas vol met nieuwe cd’s ben ik dan ook teruggekomen in Leeds. Helemaal kapot, dat ook. Omdat ik in mijn eentje was, ga je toch niet zo snel ergens even zitten en wat drinken (ik niet, althans). Ik heb er nog even extra op gelet. Je had eigenlijk twee categorieën ‘alleen-zitters’ in cafés: de ene groep die ergens (met overtuiging!) mee bezig is (lezen, schrijven) en de andere groep waar de verveling vanaf spat en zo snel mogelijk verder wil. Ik denk dat ik na drie dagen Edinburgh verschoven ben van de tweede naar de eerste categorie.
Mijn kamergenoten in mijn hostel, dat trouwens ideaal in het centrum lag, waren een beetje weird. Een gast kwam uit Bradford (vlakbij Leeds) en werkte nu tijdelijk in Edinburgh voor een paar maanden. Ik begreep niet helemaal waarom hij in een hostel woonde en kon het ook wat minder waarderen toen hij beide ochtenden om 5.30 opstond om naar zijn werk te gaan. Gelukkig ontmoette ik op dag 2 nog twee Brazilianen, die wel chill waren. Het enige nadeel was dat vooral het meisje nauwelijks Engels kon, dus ze waren de hele tijd met z’n tweeën Portugees aan het praten. Met hen heb ik nog een beetje het Edinburghse nachtleven verkend rond de Grassmarkets, maar het was zo rustig, dat het niet heel bijzonder was.
De beste wensen nog, trouwens! Ik heb een mooi oud & nieuw gehad, alhoewel ik totaal geen vuurwerk heb gezien en de countdown om 00.00 volledig aan me voorbij is gegaan.  We waren met een grote groep internationale studenten naar de O2 Academy, een soort Paradiso-achtig iets. Mijn goede voornemen voor aankomend jaar is in ieder geval om geen pure Jack Daniel’s meer te drinken. Nieuwjaarsdag begon met een kater.

Nog even een herinnering aan kerst: hier zijn de toetjes die ik gemaakt had. Het recept? Torentjes van zelfgemaakte kletskoppen en notenijs, met chocoladesaus. Allerhande, wat moet ik toch zonder jou?

dinsdag 28 december 2010

Witte kerst

De kerstdagen zijn weer voorbij, ook hier. Dit jaar geen traditionele familiediners en lange boswandelingen, maar een diner met een bijeengeraapt zooitje internationale studenten. Voordat ik daar over begin, eerst nog twee andere zaken: mijn familie kwam over en een bezoek aan Bradford.
Op het begin van de vakantie, vrijdag 17 december voor mij, kwamen mijn ouders en m’n broertje over voor een weekend. Vanwege de sneeuw en de vrieskou was het afwachten of ze de overtocht konden maken, maar uiteindelijk arriveerden ze vrijdagavond op Leeds Bradford International Airport, met slechts vier uur vertraging. De meeste andere vluchten waren gecanceld, dus we  mochten in onze handjes knijpen. Het was erg leuk om ze weer te zien en bij te kletsen en zo. Op zaterdag heb ik ze Leeds laten zien. Na een uurtje riep mijn moeder al ‘Wat is het hier lelijk zeg, maar wél interessant!’. Verder nog gewinkeld en gegeten in een restaurant waar ze geen vergunning hadden om alcohol te schenken. Dat zul je in Nederland niet zo snel aantreffen denk ik. Die avond, toen mijn ouders al rustig lagen te slapen in het hotel van het rugbystadion, was er nog een mooi pannenkoekengevecht tussen o.a. Pelle (m’n broertje), Ayla, Guy en mij. Zondag hebben we York bezocht. Ik was er eind september al een keer geweest, maar het blijft een mooi stadje. Het was nog steeds stervenskoud, dus de spooktocht ’s avonds hebben we maar laten schieten.
Maandag heb ik de familie weer op het vliegtuig gezet, terug naar Nederland. Deze keer was er nauwelijks vertraging. Althans, voor het vliegtuig. Bij de NS schijnt het de afgelopen weken vaak fout te zijn gegaan. Op de terugweg boodschappen gedaan bij Morrisons, een gigantische supermarkt in de wijk Kirkstall. Voor een grote groepsopdracht moeten we een nieuwe toekomstvisie voor deze wijk maken. Dit is tevens het enige vak dat nog doorgaat na de kerstvakantie, verder moet ik nog een essay inleveren.
Lisa, Grant en ik zijn afgelopen week nog naar Bradford  geweest, een plaats vlakbij Leeds. Beide plaatsen waren eerst ongeveer even groot, maar tegenwoordig is Leeds duidelijk het grotere broertje. Het succes (of in ieder geval: de groei) van Leeds heeft zijn keerzijde: Bradford heeft last van krimp. Verder staat ‘Bradistan’ in heel Engeland bekend voor de grote populatie Aziaten (vooral Indiërs, Pakistani en Bengalezen. Een Bengalees is een inwoner uit Bangladesh. Ik moest dit woord toch even opzoeken hiervoor. Ik begrijp nu eindelijk de term Bengaals vuurwerk.)
Bradford is nog lelijker dan Leeds en de mensen die er rondliepen zouden in Nederland in de categorie aso’s vallen. Maaskantje, eat your heart out. Het multi-culti gehalte viel erg mee, van wat ik over Bradford gehoord had. Waarom zijn we dan naar Bradford gegaan? Het National Media Museum, met een groot 3D IMAX theater, is daar namelijk te vinden. Het museum zelf was wel oké, met uitleg over hoe televisie en radio gemaakt worden. En zoals elk museum tegenwoordig was er veel te doen. Zo weet ik nu dat de autocue oplezen lastiger is dan ik dacht. Aan het eind van de dag zijn we naar de film TRON: Legacy geweest, in dat IMAX theater. Ik denk dat je deze film echt in 3D of op zo’n groot scherm moet zien, want de effecten zijn tof! De muziek is van Daft Punk, ook een groot pluspunt. De verhaallijn zelf is niet heel erg sterk, maar heeft niet elke sciencefiction film daar last van (Avatar)? Grant en Lisa waren minder enthousiast. Vooral Grant had zich ontzettend verveeld en liep de film gigantisch af te kraken. Ook beschuldigde hij mij ervan altijd positief te zijn over dingen waar ik naartoe was geweest.
Op kerstavond hadden we een groot diner met een select gezelschap: Lisa, Grant, Guy, Denisa en ik. Mary Morris is de afgelopen dagen echt leeggelopen – sommigen komen nooit meer terug, anderen zijn op vakantie of bij hun ouders. Ieder had een gerecht gemaakt en zo hadden we een mooi kerstdiner, met o.a. een kip (daar is ie weer!) en een ham die zo zout was waar zelfs de Noordzee jaloers op wordt. Ikzelf zorgde voor het toetje, zelfgemaakte kletskoppen met ijs en chocoladesaus. Niemand kent hier de Allerhande natuurlijk, dus dat kwam goed uit.
Onze keuken zag er voor het eerst echt gezellig uit, met dank aan Grant die de kerstboom van de receptie jatte en in onze keuken heeft gezet. Heel raar vond ik het dat sommigen tussen de gangen door snel naar hun kamer gingen om bijvoorbeeld te skypen. Denisa miste daardoor mijn nagerecht. Af en toe schoven er nog mensen aan, uit andere delen van de flat. De meeste rare gesprekken volgde, met een hoog WTF?!-gehalte, omdat we het spelletje Have you ever…? speelde. Bizarste moment: Nathan, de wannabe macho Amerikaan, die vol trots vertelt dat hij ooit $400 heeft betaald voor een hoer. Het gesprek dat hieruit voortkwam ging niet eens over ‘waarom bestel je in hemelsnaam een hoer?’, maar meer over dat $400 veel geld was.
Grant was op eerste kerstdag nog steeds dronken van de avond daarvoor en tijdens de brunch (met hetzelfde gezelschap) werd vrolijk doorgegaan met bier drinken. De brunch deed me denken aan Pasen, aangezien er grote hoeveelheden eiersalade op tafel stonden. Grant leek een beetje op mijn oma tijdens kerst. Beide bevestigen steeds hoe goed ze het wel niet naar hun zin hebben en hoe lekker het eten wel niet is. Op tweede kerstdag werd ik wakker met een mooi SMS’je van hem: ‘If I had to go to Mordor from Lord of the Rings and had to pick three other people from Mary Morris, you guys would be definitely on my list to try out.’ Volgend jaar toch maar weer gewoon een traditionele kerst?

PS Voor de Little Britain fans: afgelopen zaterdag is een nieuwe serie van dezelfde makers van start gegaan, Come Fly With Me. Nieuwe typetjes op en om het vliegveld. Hier terug te kijken.

Dit is de leukste foto die ik gemaakt heb van Bradford. Zegt dat genoeg? Wel een goede slogan!